Czym zatem jest Pinterest i jak go “ugryźć”?

Myślę , że można go porównać do zwykłej tablicy korkowej, na której przypina się różne informacje, zdjęcia, rzeczy do zrobienia itp. W Pinterest jest podobnie, z tym że korek zamieniony zostaje ekranem komputera. Ileż to razy sama zauważyłam coś interesującego w sieci i zapisywałam sobie odnośnik w zakładkach. W efekcie tych poczynań zaczęłam się gubić, co i do czego, gdzie? Nie raz trzeba było kliknąć w linka, aby przekonać się co tam siedzi. I tu z pomocą przychodzi właśnie Pinterest, który nie musi być jedynie prywatnym/publicznym notatnikiem (ale może), on przede wszystkim jest serwisem społecznościowym, w którym można pochwalić się zrobionym zdjęciem, wydzierganym szalikiem, fryzurą, butami, pięknym tortem, zwierzakiem… i długo by tak można jeszcze wyliczać.

Póki co jest jednak małe utrudnienie, do założenia konta potrzebne jest zaproszenie, ale skoro korzystamy z internetu, nie jest to takie trudne. Swoją drogą zupełnie nie rozumiem po co są te zaproszenia? Taki mały chwyt, bo ludzie ciekawi są nowości, a jeszcze jak nie jest to dostępne ot tak, tym bardziej zainteresowani? Chyba tak, mnie zainteresowało, błyskawicznie zdobyłam zaproszenie i… sprawdzam.

Po założeniu konta możemy stworzyć tematyczne tablice, czyli mniej więcej to samo co foldery w zakładkach. Korzystanie z serwisu jest tak proste, że nie ma sensu opisywać tu wszystkiego krok po kroku. To jedna z głównych zalet serwisu. Pliki możemy dodawać zarówno z komputera jak i z sieci, przy czym istotne jest to, że zawsze dodając jakieś wirtualne znalezisko, dodawany jest link do źródła, o czym niestety przeciętni internauci często sami zapominają.

Pinterest w pewnym sensie może być wykorzystywane do promocji, bloga, strony, własnej twórczości, talentu. Mi osobiście bardziej odpowiada jako internetowy notatnik, choć być może jakieś fotki nie raz tam wrzucę, oczywiście pod warunkiem, że zostanę dłużej?

Możemy przypinać do swojej tablicy “piny” innych użytkowników, polubić je, komentować. Na przykład, jeśli lubimy robić torty, przeszukujemy zawartość Pinterest, korzystając z wyszukiwarki, i zaraz pokazują nam się ciekawe pomysły na oryginalne dekoracje, przepisy. A ponieważ nie zawsze dysponujemy czasem, aby zabrać się natychmiast do pracy, poza tym zazwyczaj dbamy o linię i nie jemy tortów na co dzień, przepinamy (“repin”) pomysł na swoją tablicę z ciastami, przy najbliższej okazji będzie jak znalazł.

Do przepinania, przypinania służy bardzo wygodny przycisk, który można umieścić (przeciągnąć) na pasku zakładek przeglądarki.

Pinterest ostatnio bardzo zyskuje na popularności i pewnie dlatego tworzą się serwisy bardzo zbliżone w działaniu, takie jakby klony. Do nich należy Pinspire.pl, wygodniejszy dla nie znających języków, ma polską wersję językową. Wygląd i działanie całkiem podobne. Inny serwis, z tego co wyczytałam w internecie, już taki na prawdę nasz, to mający ruszyć jeszcze w tym miesiącu Pinoteka.pl. Już dzisiaj można wejść na główną stronę, podać swojego maila, aby otrzymać zaproszenie i informację o rozpoczęciu działalności . Przyznam, że czekam na jego start, używając tego typu miejsca sieciowego nastawiam się głównie na formę własnej ściągi do ciekawych miejsc, chętnie skorzystam z rodzimej produkcji. Nawiasem mówiąc zastanawiam się dlaczego akurat “pinoteka”? Czyżby zabrakło w słowniku języka polskiego innego odpowiedniego słowa? :)

Tumblr, platforma miniblogowa, która już dawno zwróciła moją uwagę, od niedawna posiada polską wersję językową. Niektórzy twierdzą, że nie jest to dobre posunięcie, bo stanie się z tego kolejne miejsce zarzucane spamem, mówiąc krótko śmietnikiem. Nie jestem pewna czy ten osąd jest słuszny? Gdy spojrzeć na najpopularniejsze tagi w Tumblrze, widzimy na pierwszym miejscu… GIF. Jakby ktoś nie wiedział, to takie ruszając się obrazki. :)

No dobrze, nie chciałam oceniać powagi wpisów na Tumblrze, a jego prostotę i funkcjonalność, która teraz stała się jeszcze bardziej przejrzysta, szczególnie dla osób nie znających języków, poza naszym ojczystym. Jeśli ktoś chciałby założyć bardzo prosty blog, to właśnie Tumblr może być dobrym rozwiązaniem. Śmiem twierdzić, że nawet osoby mające trudności z poruszaniem się w społecznościówce zwanej Facebook, tu poradzą sobie o wiele szybciej. Nic też nie stoi na przeszkodzie aby swoje nowe wpisy na miniblogu automatycznie były przekazywane na tablicę FB, wystarczy skorzystać z odpowiedniej aplikacji.

Tumblr umożliwia umieszczanie w sieci różnego typu informacji, mogą to być interesujące znaleziska internetowe, przepisy kulinarne, własna twórczość, zdjęcia czy wreszcie inspiracje na każdy dowolny temat. O chociażby teraz, w okresie przedświątecznym, pomysły na dekoracje, stroiki, oryginalne pakowanie prezentów itp. Tumblr może być więc miejscem gdzie czymś się pochwalimy, podzielimy wiedzą, ale i miejscem gdzie znajdziemy masę ciekawych informacji (nie tylko gify).

Wszystkie wpisy, które dodajmy na minibloga, podzielone są na kategorie takie jak: cytat, zdjęcie, film, tekst, link czy wreszcie plik audio. To jest właśnie to, co bardzo spodobało mi się na tej platformie już dawno, oczywiście pomijając jego ogólną prostotę działania.

Zakładanie konta jest banalne, podajemy adres mailowy, hasło, adres strony (czyli to co będzie w adresie naszego minibloga dowolnanazwa.tumblr.com) i działamy. Dla osób preferujących język polski, pierwszym krokiem będzie wejście na stronę Preferencje i zmiana języka.

Jeśli chodzi o wygląd, mamy do dyspozycji masę darmowych skórek, które dodatkowo można modyfikować, głownie kolorystycznie. Co ambitniejsi mogą również edytować kod html, choć nie jest to konieczne.

Panel administracyjny nie jest mocno rozbudowany, myślę że każdy poradzi sobie bez problemu

A tak prezentuje się nasz punkt dowodzenia, czyli kokpit.

U góry widoczne są ikony kategorii wpisów, wystarczy wybrać czy chcemy napisać notkę tekstową, czy na przykład wstawić zdjęcie, kliknąć i do dzieła. Weźmy dla przykładu “Link”, klikamy i widzimy:

W pierwszym polu wpisujemy (lub nie) nazwę odnośnika, w drugim wklejamy adres. Prawda, że bardzo proste? Reszta wygląda całkiem podobnie.

Dla wielu osób sporym minusem może być brak komentarzy (dla innych to zaleta), ale i to można rozwiązać korzystając z platformy DISQUS.

Zakładając, że nasze wpisy z Tumblra będą automatycznie przekazywane na FB, można nastawić się na komentarze właśnie tam. Trochę bez sensu? Może tak, ale jeśli komuś wygodniej jest pisać w Tumblrze to dlaczego nie?

Prostota tej platformy, a teraz dodatkowo polska wersja językowa, zachęca do korzystania. Jeśli ktoś poszukuje takiego miejsca, chce się czymś dzielić z innymi, a przy tym ceni sobie najprostsze (darmowe i bez reklam) w obsłudze narzędzia, Tumblr może być dobrym rozwiązaniem.

Żory, niewielkie miasto, postanowiły ułatwić życie zwiedzającym, chcącym dowiedzieć się czegoś więcej na temat lokalnych zabytków czy historii. Mało tego, wszelkie informacje turyści usłyszą w świetnym wykonaniu, gdyż głosu użyczyła Krystyna Czubówna, znana wszystkim lektorka filmów przyrodniczych i nie tylko.

Na 150 fotokodach umieszczono informacje. Wystarczy zeskanować obrazek przy pomocy specjalnej aplikacji telefonu komórkowego aby otrzymać informacje o ciekawostkach Żor, w postaci obrazków na ekranie i głosowego komentarza przewodnika. Piękna sprawa, szczególnie cenna w promowaniu miasta.

Podobną akcję zorganizowano w New York City Central Park, co zostało zaprezentowane na filmie:

A tak, swego czasu, promowano fotokody w Łodzi, jeszcze w wersji zdublowanej, czyli przewodnik i kody:

Czy nie idealne rozwiązanie w turystyce? Zastosowań jest wiele więcej, choćby możliwość zeskanowania i zapisania w telefonie rozkładu jazdy autobusów, co zainteresować może głownie korzystających z komunikacji miejskiej. A gdyby tak zastosować podobne rozwiązanie na ścieżkach do Nordic Walking?

Teraz to już takie moje małe przemyślenia, ale gdyby tak istniała możliwość pobrania poprzez fotokod, zestawu ćwiczeń na rozgrzewką lub rozciągających? Wiadomo, jeśli ktoś chodzi już długo, pamięta jakie i kiedy robić ćwiczenia, ale początkujący kijkarze już nie koniecznie. Do tego (dla zainteresowanych) można oczywiście dodać informacje o terenie, przyrodzie itp. A wszystko to poprzez małe obrazki z kwadracikami.

Biorąc pod uwagę fakt szybkiego rozwoju internetu mobilnego, może to być bardzo dobre rozwiązanie, z dużą przyszłością. Warunkiem rozwoju fotokodów są jednak chęci ze strony władz miast, gmin itp.

W internecie jest wiele stron, gdzie można sobie wygenerować własny fotokod, o chociażby właśnie taką wersję wizytówki. Jedną z nich, godną polecenia ze względu na szersze możliwości, jest qr.qodo.pl.

Pierwsze wrażenie, bardziej wzrokowe, to duża przejrzystość interfejsu. Jak dla mnie Google Plus ma tu duży… plus. :) Już samo to pierwsze, wzrokowe wrażenie, mówi mi, że obsługa może być znacznie bardziej prosta i intuicyjna, niż w przypadku FB. Chciałbym tu podkreślić, iż patrzę na tego typu serwisy spłecznościowe, z punktu widzenia osób nieco starszych niż dwudziestolatkowie, którzy we wszystkim łapią się w mgnieniu oka. :) No może nie wszyscy.

Podobają mi się funkcja kręgów, które możemy tworzyć w dowolnej liczbie i nazywać według własnego uznania i potrzeb. Co dają kręgi? Przede wszystkim bardzo proste przesyłanie informacji do wybranej grupy ludzi, tylko do do niej. Teoretycznie w Facebooku też możemy przypisywać poszczególne osoby do list, ale tu jest to bardziej przejrzyste. Oczywiście, jeśli tylko chcemy, możemy daną informacje, linka czy zdjęcie wysłać jako wiadomość publiczną, czyli widoczną dla wszystkich.

Poza samymi informacjami typu tekst, zdjęcie czy film, istnieje możliwość nawiązania rozmowy wideo aż z dziesięcioma osobami, a to bywa czasem bardzo wygodne. Sama niestety jeszcze nie testowałam jak sprawdza się owa funkcja, jak dobrze sprawuje się przesyłanie obrazu z kamery i samego dźwięku, ale podejrzewam, że nie jest źle.

Oczywiście nie samymi pogaduszkami człowiek żyje, szuka czasem informacji na konkretny temat, który go interesuje. I tu z pomocą przychodzi Sparks, z tak zwanymi Sparkami, które są niczym innym jak linkami do artykułów w internecie na dany temat. Czyli dodając do swoich tematów “rower”, będziemy na bieżąco z informacjami rowerowymi. Pewnie, że można do tego celu użyć zwykłej wyszukiwarki, w zaawansowanych ustawienia zaznaczyć aby pojawiały się informacje z ostatniego tygodnia, ale tu dla wielu może być po prostu wygodniej.

Tego typu funkcje jak przesyłanie zdjęć to standard, więc nie ma co się o tym rozpisywać. Podobnie jak w FB mamy tablicę, tak tu jest Strumień, czyli miejsce gdzie znajdujemy wszystkie informacje, przesyłane przez inne osoby z naszych kręgów, a nawet przez osoby, które chciałyby nas czymś zainteresować.
Wszystko to co chcemy dostawać, wszelkie powiadomienia i temu podobne, ustawiamy tak jak nam odpowiada, wchodząc na link Ustawienia Google+ (ikonka Opcje, prawy górny róg). W tym samym miejscu znajdziemy również link do Pomocy, gdzie wszystko jest bardzo dokładnie opisane.

Podsumowując, ogólne wrażenie bardzo dobre. Jedyny problem to wcześniejsza bytność na FB, gdzie zebrało się już troszkę znajomych, dodało zdjęcia, a teraz co? Przenieść się nagle na Google+ i zostawić FB? Działanie na obu serwisach może zrobić się dość czasochłonne, a kto dziś cierpi na nadmiar czasu? Oczywiście nie trzeba mieć konta na żadnym z serwisów społecznościowych i znam wiele takich osób. Nie ma też problemu z zrezygnowaniem z czegoś co się znudziło lub stało nieprzyjazne dla użytkowników. A decyzja należy tylko od nas samych i często jest wynikiem swoich subiektywnych wrażeń, nie zapominając o aktualnej, internetowej modzie.

Ja, jako że (wbrew pozorom) aż tak bardzo za modą nie gonię, będę się jeszcze troszkę przyglądać i podejrzewam, że z czasem, z jednego z tych dwóch gigantów zrezygnuję. Na dzień dzisiejszy mogę jedynie stwierdzić, że Google w moim przekonaniu plusuje za możliwość integracji wielu usług.

Na koniec zapraszam do mojego, jeszcze bardzo pustego, profilu Google+.

P.S. Zapomniałam napisać, że w Google+ również są gry, jeśli to kogoś interesuje. Hmm… przy takich temperaturach może sama dzisiaj w coś zagram? Tak dla relaksu. ;)

Posprzątajmy.pl, bo o nim będzie mowa, jest obywatelską inicjatywą mającą na celu walkę z nielegalnymi wysypiskami śmieci. Każdy użytkownik, zarówno zarejestrowany jaki i nie, może dodać zdjęcie znaleziska na mapę i opisać go. W ten sposób tworzy się cała baza nielegalnych śmietników w kraju, o których obsługa serwisu ma informować media, samorządy i inne kompetentne władze.
Trudno jest określić na ile to będzie skuteczne, w końcu bardzo dużo zależy od reakcji lokalnych służb, a trudno aby, współpracujący z serwisem, program telewizyjny “Uwaga”, kręcił program na temat każdego wysypiska. Jednak jeśli serwis zdobędzie popularność, a to zależy w dużym stopniu od samych internautów, nie jeden przedstawiciel lokalnych władz, będzie chciał uniknąć takiej antyreklamy miasta i być może, bez upominania, ruszy brzydki i często śmierdzący problem?

Nielegalne wysypiska śmieci to spory problem, pewnie z powodu naszej mentalności? Po co płacić za wywóz śmieci, skoro można je wywalić w lesie? Jest to jednak tylko pozorna oszczędność, takim postępowaniem przynosimy szkody samym sobie, naszym dzieciom, następnym pokoleniem. O “walorach” estetycznych tego typu działalności już nawet nie wspominam, zbyt dużo widuje takich obrazków, podczas teoretycznie rekreacyjnych spacerów, czy ostatnio, rowerowych przejażdżek.

Do ciekawych wniosków można dojść kręcąc się w okolicach ogródków działkowych. Na terenie działek czyściutko, zadbane grządki, ścieżki. Jednak już kawałek dalej, kilka metrów od ogrodzenia, stare i porozwalane meble, plastikowe butelki po napojach, całe wory śmieci, resztki po grillowych imprezach. Nie podejrzewam, że wynoszą tam swoje śmieci mieszkańcy dalszych osiedli? Skłonna jestem twierdzić, że właścicielami tychże “skarbów” są sami działkowicze.

Śmierdzący, brudny, mało estetyczny i przede wszystkim zagrażający środowisku problem, będzie istniał tak długo, póki samy o to nie zadbamy. A jak? Przede wszystkim nie wyrzucając śmieci tam gdzie robić się tego nie powinno! Zgłaszajmy nielegalne wysypiska, chociażby w takim serwisie jak Posprzątajmy.pl. Większość z nas ma telefony komórkowe, w dodatku wyposażone w prosty aparat fotograficzny, skorzystajmy z niego, pokażmy ten problem!

Do prowadzenia tego typu statystyk, bardzo dobrym i godnym poleceniem narzędziem jest Google Analitycs. Tym, którzy jeszcze nie korzystają z tego sytemu gorąco polecam. Można się wiele ciekawego dowiedzieć. Jako przykład podam ciekawostkę, którą od dawna obserwuję w statystykach swojego bloga.

Warto wspomnieć, że na początku, zanim zaczęłam uprawiać Nordic Walking, pisałam bloga o ciekawostkach znalezionych w sieci. Były opisy przydanych narzędzi online, generatorów, informacje o dodatkach do blogów, porady, jednym słowem wszystko co mnie samą zaciekawiło, podczas włóczenia się po sieci.
Ponieważ zaczęłam włóczyć się nieco inaczej, poprzednia tematyka jakby zamarła na blogu. Doba ma tylko 24 godziny, a ja doszłam do wniosku, ze kijkowe włóczęgostwo jest znacznie przyjemniejsze od sieciowego.

Wracając jednak do statystyk, nie będę ukrywać, że najbardziej popularnym słowem kluczowym, na które trafiają do mnie goście, wcale nie jest Nordic Walking. Najlepiej będzie jeśli pokażę tu zrzut ekranu ze statystyk.

“Generator dzieci”?? Czego to ludzie nie wymyślą! :D

Wygląda na to, że zaglądają tu osoby (pewnie rodzice?) bardzo zainteresowane wyglądem swojego przyszłego dziecka! :) Nie dziwię im się, pewnie większość chciałaby to wiedzieć?
I pomyśleć, że dzieje się tak za sprawą jednego, krótkiego wpisu “Generator wyglądu dziecka”, nawiasem mówiąc będącego propozycją zabawy, a nie prawdziwego i poważnego narzędzia. Takie chyba nie istnieją?

Widać z tego, że dobre i dokładne statystki potrafią wiele powiedzieć, czasem są to zaskakujące informacje, często pomocne. Pomocne, szczególnie kiedy staramy się jako tako wypozycjonować naszego bloga, choć chyba nie jest to najważniejsze?

A wszystkim rodzicom, zainteresowanym wyglądem swojego przyszłego dziecka, mogę napisać tylko jedno – najważniejsze aby było zdrowe! :) A to zależy w dużym stopniu od Waszego trybu życia, więc nie siedźcie przed monitorami poszukując jakiś mało poważnych generatorów, tylko idźcie się dotlenić. Mamy wiosnę, wsiadać na rowery, łapać za kije, biegać… ruszcie się! :)

Pod koniec kwietnia darmową aplikację miCoach Android będzie można pobrać z Android Market. miCoach zanotował ponad milion pobrań na telefony iPhone i BlackBerry, dzięki czemu Magazyn Stuff uznał ją za mobilną aplikację roku 2010.

Dzięki systemowi operacyjnemu Android, aplikacja miCoach zamienia telefon w osobistego trenera, która dysponuje funkcjami głosowymi, podpowiada kiedy przyśpieszyć, a kiedy zwolnić, posiada także spersonalizowany kalendarz ćwiczeń. A to tylko niektóre z funkcji miCoach!

Plany treningowe miCoach, są stworzone dla entuzjastów sportu i fitnessu, zarówno amatorów, jak i profesjonalistów. miCoach posiada sześć specjalnie przygotowanych programów do koszykówki, futbolu, biegania, piłki nożnej, tenisa oraz program pomagający utrzymać dobrą kondycję. Dla dokładnej lokalizacji użytkownika, aplikacja wykorzystuje moduł GPS.
Aplikacja miCoach automatycznie synchronizuje się z inteligentną stroną www.micoach.com, gdzie plany szkoleń są personalizowane dla każdego ćwiczącego, pozwalając im na monitorowanie i analizę postępów treningu.

Przy projektowaniu aplikacji miCoach, adidas współpracował z najlepszymi na świecie sportowcami, drużynami i trenerami, takimi jak Mark Verstegen, który jest założycielem i dyrektorem ‘Athletes Performance Institute’ (API). Do współpracy zaangażowano także reprezentację Hiszpanii – mistrzów świata w piłce nożnej, drużyny FC Bayern Monachium i AC Milan oraz znanych sportowców, takich jak Reggie Bush oraz Jessica Ennis.

Główne cechy aplikacji miCoach:

• odtwarzacz mp3, trener, kalendarz, nawigacja i telefon w jednym
• głosowe instrukcje trenerskie w czasie rzeczywistym, wskazujące optymalną strefę treningową, dopasowaną do indywidualnych potrzeb
• programy treningowe dla różnych dyscyplin sportu
• stworzona tak, aby sportowcy na różnym poziomie mogli stworzyć spersonalizowane programy ćwiczeń niezbędne dla osiągnięcia określonych wyników
• informacja zwrotna po każdym treningu
• analiza postępów w treningu wraz z wykresami i mapami oraz możliwością do dzielenia się z innymi użytkownikami
• automatyczna synchronizacja programu ze stroną www.micoach.com oraz archiwizacja danych online
• kontrola treningu zapobiegająca kontuzjom
• aktualizacja programu treningowego adekwatna do postępów
• tryb do ćwiczeń halowych

Informacja prasowa

Jednym słowem coś dla prawdziwych sportowców, bądź miłośników elektronicznych gadżetów.

Pierwszy konkurs „Rusz się z Traseo.pl” polega na zgłoszeniu własnej trasy, może to być wycieczka rowerowa, piesza bądź inna. Natomiast drugi konkurs skierowany został do kobiet i tu wystarczy przesłanie zdjęcia prezentującego nas podczas uprawiania ulubionego sportu, bądź zdjęcia prezentującego daną dyscyplinę.
W pierwszym konkursie wygrać można iPhona oraz nagrody dodatkowe w postaci sprzętu i przewodników turystycznych. W drugim nagrodami będzie 10 książek, przewodników turystycznych „Bursztynowy Szlak Greenways.

Szczegółowe informacje o konkursach:

„Rusz się z Traseo.pl” – http://www.traseo.pl/rusz-sie-z-traseo
„Ruszcie się dziewczyny” – http://traseo.pl/konkurs-foto

Oba konkursy to dobry pomysł na rozwiniecie serwisu. Kiedy podczas wędrówek coraz częściej towarzyszy nam GPS, warto rozbudowywać elektroniczne przewodniki, dzięki którym nie jeden z nas może odkryć ciekawe miejsca. Warto zaznaczyć, że dostępne opisy tras i pliki na urządzenia mobilne są bezpłatne.

Pierwszą rzeczą na która zwróciłam uwagę (poza szerokimi opisami) to dość szczegółowe informacje na temat możliwości dojazdu do wybranych miejsc. Prawdą jest, że pomimo tego iż uprawiam Nordic Walking, lubię przy okazji gdzieś pojechać, zobaczyć nowe miejsce a przy okazji może coś ciekawego? Podczas planowania kolejnych wycieczek, jednym z najistotniejszych elementów jest właśnie możliwość dojazdu, nie wszędzie jestem w stanie dojść na piechotę. :)

Przeglądając poszczególne obiekty na stronie, robiłam notatki, plany na nowe trasy. Niestety, przy wielu opisach natknęłam się na zdanie mówiące, ze dojazd publicznymi środkami transportu jest właściwie niemożliwy. Szkoda.
Jednak jest jeszcze trochę takich miejsc, nawet całkiem niedaleko Gliwic, gdzie można dojechać stosunkowo wygodnie. Zapewne znajdą się one na mojej liście tras. Nawiasem mówiąc, już wcześniej wybierając się na kijowy marsz, chętnie jako cel obierałam zabytkowy obiekt, na przykład jeden z wielu drewnianych kościółków. Dawno temu pisałam pracę na temat sakralnej architektury drewnianej, być może dlatego czuję do tych obiektów jakiś sentyment? Przy okazji zapraszam również na  mini stronę mojej córki “Kościoły drewniane”.

Wracając jednak do samej strony, muszę przyznać, że bardzo podoba mi się jej prostota, czytelny układ, prosta nawigacja, o przeogromnej wiedzy już nawet nie wspominając. Z prawdziwą przyjemnością zatopiłam się w lekturze, poznając ciekawe obiekty, których nie znałam jeszcze zbyt dokładnie. Aż chciałby się zaraz wskoczyć w autobus i pojechać, aby owe perełki architektury obejrzeć na żywo. Na szczęście nigdzie nie uciekają i być może z czasem uda mi się zobaczyć ich więcej. Szkoda tylko, że wiele z nich powoli zmienia się w ruinę. Smutne to, że skarby architektury, mogące przetrwać wieki, zwyczajnie umierają. Dlatego dobrze, że znajdują się pasjonaci chcący uwiecznić to co jeszcze zostało, pozwalając wszystkim nam zapoznać się, jeśli nie na żywo, to przynajmniej wirtualnie. Gorąco polecam wirtualną wycieczkę na stronie “Pałace Śląska”, a jeszcze bardziej zachęcam do wybrania się na jedną, bądź  kilka wycieczek.

Wszystkich zainteresowanych NW oraz tych, którzy jeszcze nie próbowali, a są zainteresowani tematem, zapraszam w imieniu Admina oraz własnym na Forum Nordic Walking.